Długo nie potrafiłam nazwać tego, co we mnie siedzi, co mnie trawi, ściska brzuch, kołacze się w głowie i w sercu. Przez wiele lat porównywałam swoje przeżycia do historii innych – często bardziej drastycznych, bardziej „oczywistych” traum. (Słowa „trauma” przez długi czas w ogóle nie używałam. Nie znałam go. Dopiero jako dorosła kobieta, gdy trafiłam…

Ich bin die, die nicht mehr rennt. Die, die schweigt, wenn die Welt schreit – nicht aus Schwäche, sondern aus freier Wahl. Ich bin die, die gelernt hat zu gehen, wenn etwas bleibt, aber nicht mehr gut tut. Die, die verstanden hat, dass Zeit begrenzt ist – man kann sie nicht auf später verschieben, nicht…

Jestem tą, która już nie biegnie. Tą, która milknie, gdy świat krzyczy – nie ze słabości, lecz z wyboru. Jestem tą, która nauczyła się odchodzić, gdy coś zostaje, ale nie służy. Tą, która zrozumiała, że czas jest ograniczony – nie da się go odłożyć na później, ani zgromadzić na zapas. Przez wiele lat byłam dla…

Moje wspomnienia o prababci to jej chustka — zawiązana pod brodą,siwe włosy wystające spod chustki, ale tylko lekko.Nigdy nie dowiedziałam się, jak wyglądały jej włosy naprawdę.Nie wiem też, jaki miała kształt uszu. Spracowane ręce.Czyste, ale poranione śladami pracy.Krótkie, przecięte paznokcie.Jej ręce kojarzę głównie z obieraniem ziemniaków.Obierała całe kotły, kiedy schodziła się rodzina na niedzielne obiady.Obierki…

I am beautiful. I am free. I am me. I love myself.Nucę za głosem w radiu… Jaki takie proste…Mój umysł rozumie,wszystko przerobione,wyczytane w poradnikach,ścieżki w głowie jak wydeptane szlaki.Tylko ciało milczy.Nie śpiewa ze mną.Nie czuje.Stoję przed lustremi patrzę na siebie jak na obcą.Słowa – jak echo zza szyby,jak cudzy język,którego uczę się na pamięć,ale nie…

Czasami chciałabym, żeby moja historia zaczęła się od zera — jak czysta kartka, niezapisana jeszcze drżeniem głosu ani jednym srogim spojrzeniem, które za długo trwało. Wymazać siebie,  aż świat wokół rozpłynie się jak akwarele w wodzie, aż znikną ci, którzy byli tylko cieniem chwili. Zostawić tych, z którymi można by było zbudować wszystko od nowa…

Heute früh hatte ich einen Traum. Zum ersten Mal seit langer Zeit träumte ich sehr intensiv. Ein klarer Traum – mit deutlichen Bildern und starken Emotionen. In diesem Traum besuchte ich meinen Großvater. Er war alt, aber lebendig – obwohl er in Wirklichkeit seit 13 Jahren nicht mehr lebt und ich fast 50 bin. Er…

Dziś nad ranem miałam pewien sen. Po raz pierwszy od bardzo dawna śniłam bardzo intensywnie. Wyraźny sen – z dokładnymi obrazami i silnymi emocjami. W tym śnie odwiedziłam mojego dziadka. Był stary, ale żył – mimo że w rzeczywistości nie żyje już od 13 lat, a ja mam prawie 50 lat. Był rozczarowany, że nie…

Andżelka znajduje swoje nazwisko na liście przyjętych do liceum. Do klasy o profilu humanistycznym. Marzenie się spełnia. Ma teraz dwa miesiące wakacji. Dwa miesiące czasu, by przygotować się na nowe życie w internacie, w mieście. Kupić książki do szkoły, parę ciuchów, nowe buty, plecak. Wylicza, spisuje na kartce i czeka na lepszy humor ojca. Tak…

Andżelka weiß nicht, was wichtiger ist: die Aufnahmeprüfungen für das Lyzeum oder vielleicht die Reise in die Stadt. Der Schulwechsel und das Treffen mit anderen Menschen, anderen Jugendlichen. Denn zu den Kindern will Andżelka nicht mehr gehören. Sie denkt heimlich darüber nach. Jugend. Aber dieses Wort würde sie nie in Gegenwart ihres Vaters aussprechen, denn…

Andżelka nie wie, co jest ważniejsze: egzaminy do liceum czy może wyjazd do miasta. Zmiana szkoły i spotkanie innych ludzi, innej młodzieży. Bo do dzieci Andżelka nie chce już należeć. Myśli o tym skrycie. Młodzież. Ale tego słowa nigdy nie wypowie w obecności ojca, bo wyśmiałby jej wysokie aspiracje. Zresztą w domu nie ma znaczenia,…

Poszła do szkoły w M. i przestała być najlepsza. Wzorowa uczennica. Wyszło szydło z worka, że połowa jej sukcesu w małej wiejskiej podstawówce to, po pierwsze, tylko kilku uczniów i kilka uczennic — mała konkurencja, a po drugie — wchodzenie w dupę głośno krzyczącej starej nauczycielce. Złamany kręgosłup łatwo dostosowuje się do całej gamy wrzasków,…

Moja wrażliwa duszo… Moja dziewczynko, moja dziewczyno, moja kobieto… Piszę do Ciebie, bo wiem, że przez całe życie byłaś tam: schowana, niewysłuchana, niedostrzeżona. A ja… ja przez tyle lat odwracałam od Ciebie wzrok. Nienawidziłam Cię, bo byłaś taka, jaka byłaś. Sprawiałam Ci ból – codziennie, tysiąckrotnie. Okrutny. Jakbym była katem, a nie człowiekiem. I to…

Drodzy Rodzice, Piszę ten list, aby wreszcie otwarcie powiedzieć to, co od lat we mnie siedzi. Robię to nie z żalu, nie z nienawiści, ale z potrzeby uwolnienia siebie i swoich emocji. Potrzebuję Was o coś prosić — o zostawienie mnie w spokoju i pozwolenie mi na własne życie. Przez całe dzieciństwo i czas dorastania…

Liebe Eltern, ich schreibe diesen Brief, um endlich offen auszusprechen, was mich seit vielen Jahren belastet. Ich tue dies nicht aus Groll oder Hass, sondern aus dem tiefen Bedürfnis, mich selbst zu befreien – von den alten Wunden und den Gefühlen, die mich lange begleitet haben. Es ist an der Zeit, dass ich meinen eigenen…