Kategoria: Allgemein

Mój ulubiony obiad to ziemniaki z kwaśnym mlekiem. Mogłabym tak jeść codziennie. Mama często podaje nam ten obiad, bo mamy chroniczny brak pieniędzy i nie stać nas na lepsze kąski. Nie wiem, czy w innych domach jest tak samo, ale u nas zawsze jakoś czegoś brakuje. Marzę o tym, żebyśmy kiedyś mogli w końcu żyć…

Ölfarbanstriche sind in unserem Haus sehr wichtig. Ihre Farbe bestimmt nicht nur das Aussehen der Räume, sondern auch die Stimmung von Papa das ganze Jahr über. Seltsame Lebensbeobachtungen, basierend auf meinen ausgedachten Überlegungen, führen dazu, dass ich bestimmten Farben bestimmte Eigenschaften zuordne. Grün steht für bessere Laune, türkis reduziert das Risiko von Vaters Misshandlungen an…

Ich weiß, dass ich neben Gott stehe. In mir ist die feste Überzeugung, dass er der alte Mann mit langen, weißen Haaren und einem Bart bis zum Bauchnabel ist. Seine warme, weiche Hand ergreift meine Hand, wie in eine Abschiedsgeste. Doch ich möchte mich keineswegs verabschieden und von ihm fortgehen, denn ich fühle mich in…

Wiem że stoję obok pana Boga. Mam wewnętrzne przeświadczenie że to właśnie on stary mężczyzna z długimi białymi włosami i z długą białą brodą aż do samego pępka. Ciepło miękką dłonią chwyta mnie za moją dłoń. To jakby uścisk na pożegnanie a ja wcale nie chce się żegnać i odchodzić od niego, bo czuję się…

Uwielbiam, gdy tata idzie na ryby. Nie ma go od popołudnia aż do następnego dnia do południa – prawie dwadzieścia cztery godziny spokoju. Często po takich wędkarskich wyprawach wraca podpity i zmęczony, więc śpi do wieczora. Wtedy mamy na dokładkę znowu parę godzin wolnych od jego krzyków.Ryby są wtedy dla nas wybawieniem od jego szaleństwa.…

„Oben Rosen, unten Veilchen, wir lieben uns wie zwei Engelchen…“ Ich wiederhole das Gedicht, während ich das Tischgedeck für die bevorstehende Feier arrangiere. Heute feiern wir Opas Namenstag. Auf den Wodkagläsern befindet sich wirklich eine kleine rote Rose. Manchmal benutze ich das Glas als Vase für Veilchen mit kürzen Stängeln. Dann passt das Gedicht wirklich gut. Im…

Ich habe bereits tausende von Briefen geschrieben. Tausende begonnene und zerknitterte Seiten, verbrannte im Ofen Papiere. Wie oft habe ich Gedanken in Worte verfasst, um auszudrücken, dass ich dich liebe und gleichzeitig hasse. Dass du mich gefangen hältst, dass du mich zerstörst, dass ich nicht an deine Worte glaube. Ich habe dich auf der Treppe…

Napisałam już tysiące listów. Tysiące zaczętych i potarganych kartek, papiery spalane w piecu. Ile razy zamieniałam myśli w słowa, by wyrazić, że kocham cię i jednocześnie nienawidzę. Że uwięziłeś mnie, że niszczysz, że nie wierzę w twoje słowa. Poznałam cię na schodach w internacie, na Muzealnej. Wbiegałeś szybko do pokoju na drugim piętrze, chyba w…

Aneta K. ma już „ciotę”. Tak przynajmniej nam opowiada. Na wuefie zamiast ćwiczyć, siedzi z boku na ławce, bo jej leci. Z czasem na ławce zasiadają i inne dziewczyny. Chłopaki mają na przerwach ubaw i krzyczą za tymi, które dostały okres, że teraz muszą uważać, żeby im przypadkiem brzuchy nie spuchły. Kiedy ma się ciotę,…

Ostatni rok szkolny dobiega końca. Zbiega się z pierwszymi wolnymi wyborami w Polsce po obradach Okrągłego Stołu. Koniec komuny i nagle dużo się zmienia. Ja też czuję, że i u mnie następuje przełom. Cieszę się bardzo, że po ośmiu latach wreszcie zmienię szkołę. Zrobiło się jakiś ciasno i przede wszystkim nudno. Na egzaminy do liceum…

Tylko lustro mówi całą prawdę. Nie potrzebuję innych słów, bo tam po drugiej stronie widzę wszystko. Stoję i patrzę z pożałowaniem na siebie samą, a litość miesza się z obrzydzeniem. Złym spojrzeniem omiatam mój brzuch. Bebech. Jestem gruba. Gruba i brzydka. Pryszczata na dodatek. Po prostu kupa gówna. Nie dziwota, że żaden chłopak na mnie…

Siedzę w kościelnej ławce pod ścianą w kącie. Przytulam się do chłodnej drewnianej lamperii. Nade mną wiszą nowe obrazy przedstawiające Drogę Krzyżową. Stara Szubartowa je ufundowała dla parafii. Mamy być jej wszyscy wdzięczni, choć według mnie wcale nie są ładne. Małe drewniane deski pod nijaki kolor lamperii. Sceny z Nowego Testamentu wypalone w drewnie i…

Od dawna przyjaźnię się z Moniką. Jest młodsza ode mnie aż o trzy lata. Rozumiemy się jednak świetnie i spędzamy razem każdą wolną chwilę. Latem łazimy po polnych drogach, zbierając kwiaty, a kiedy pogoda zrobi się brzydka, przesiadujemy na przystanku autobusowym w środku wioski. Gdy trzeba wracać do domu, odprowadzamy się aż pod same drzwi.…