Kategoria: Allgemein

6. Februar 2026 Das Leben stellt mich heute auf die Probe. Ich weiß nicht einmal, ob mich selbst oder vielmehr mein Nervensystem, das in regelmäßigen Abständen einer Art Qualitätskontrolle unterzogen wird. Manchmal denke ich, ich sei nur eine Marionette in einem Puppentheater. Ein spielzeughafter Fingerhut mit dem unglücklichen Gesicht eines Harlekins. Jemand zieht an den…

6 lutego 2026 r. Życie wystawia mnie dziś na próbę. Nawet nie wiem, czy mnie, czy raczej mój system nerwowy, który co jakiś czas poddawany jest kontroli jakości. Czasami myślę, że jestem tylko kukiełką w teatrzyku lalek. Zabawkowym naparstkiem z nieszczęśliwą miną Arlekina. Ktoś ciągnie za sznurki, a ja skaczę jak pajac. Żałośnie. Wydaje mi…

14.01.2026 Ich höre auf, um den heißen Brei herumzureden. In letzter Zeit hatte ich einfach keine Lust zu schreiben. Es spielt keine Rolle, ob der Kugelschreiber so oder anders ist, ob ich schwimmen war oder nicht, ob ich zehn Bahnen zu viel geschwommen bin, ob ich mit Rex zu viel unterwegs war, ob ich geschlafen…

14.01.2026 Przestaję owijać w bawełnę. Ostatnio po prostu nie chciało mi się pisać. Nie ma znaczenia czy długopis jest taki czy inny, czy byłam na pływaniu, czy nie, czy zrobiłam dziesięć długości za dużo, czy nachodziłam się z Reksem, czy spałam, czy nie spałam. Wszystko to są tylko wymówki. Wątpię nawet w acedię, której poświęciłam…

10. Januar 2026 Am Morgen entschied ich mich fürs Schwimmen. Nicht aus einem Gefühl innerer Disziplin heraus, sondern aus Lust darauf. Und aus Freude darüber, dass es wieder weiß geworden war. In der Nacht war viel frischer Schnee gefallen. Ich gehe zu Fuß zum Schwimmbad, durch eine Stadt, die noch im Schlaf versunken ist. Im Schnee…

10 stycznia 2026 r. Rano zdecydowałam się na pływanie. Nie z poczucia wewnętrznej dyscypliny, tylko z ochoty „na”. I z radości, że znowu zrobiło się biało. W nocy napadało dużo świeżego śniegu. Idę na piechotę na basen przez pogrążone nadal we śnie miasto. Na śniegu ani jednego śladu buta albo psiej łapy. Sobota, ludzie śpią…

9. Januar 2026 Seit Mai letzten Jahres wohnen wir in diesem Haus. Und doch habe ich mich heute zum ersten Mal an den Schreibtisch gesetzt, in jenem Zimmer, das mir unter anderem zum Schreiben dienen sollte. Auf der großen Tischplatte liegen seit Monaten Briefe, Rechnungen, Hefte, Fotografien und andere Kleinigkeiten, für die ich bislang keinen…

9 stycznia 2026 r. Mieszkamy w tym domu od maja zeszłego roku. Mimo to po raz pierwszy usiadłam za biurkiem w pokoju, który miał mi służyć między innymi do pisania. Od maja składam na obszernym blacie listy, rachunki, skoroszyty, zdjęcia i inne różności, dla których nie znalazłam na razie miejsca w szafach. Krzesło – lata…

8. Januar 2026 Ich habe neue Kugelschreiber gekauft. Gleich eine ganze Packung. Als stünde ich kurz davor, in einen Schreibrausch zu verfallen. Ich lächle über mich selbst. Ja, es ist schon komisch in der heutigen Welt. Man braucht zuerst den richtigen Kugelschreiber, um schreiben zu können. Die teuerste Joggingschuhe, um laufen zu gehen. Ein ganzes…

8. Stycznia 2026 Kupiłam nowe długopisy. Od razu całą paczkę. Jakbym miała wpaść w szał pisania. Uśmiecham się sama do siebie. Tak, śmieszne jest to w dzisiejszym świecie. Trzeba mieć najpierw odpowiedni długopis, żeby pisać. Najdroższe buty, żeby biegać. Cały zestaw przeróżnych akcesoriów, aby zrobić to czy tamto. A więc też należę po części do…

8. Januar 2026 Die Welt wirkt heute Morgen ruhig. Es ist dunkel. Der Schnee glitzert. Er zeichnet eine scharfe Linie zum im Dunkel versunkenen Umfeld. Auf den Terrassendielen liegt er wie frisch aufgeschlagene Schlagsahne. Keine Vogelspuren, nicht einmal der Abdruck einer Katzenpfote. Als hätten auch die Tiere diese frostige Nacht friedlich und tief geschlafen. Ich öffne…

8 stycznia 2026 r. Świat dziś rano wygląda spokojnie. Jest ciemno. Śnieg błyszczy. Odznacza się ostrą linią od pogrążonego w mroku otoczenia. Na deskach tarasu leży jak warstwa bitej śmietany. Ani śladu ptaka ani odbicia choćby jednej kociej łapy. Jakby zwierzęta spały tej mroźniej nocy spokojniej. Otwieram okno, aby wpuścić trochę świeżego powietrza. Wciągam haust…

7. Januar 2026 Um meine „Handlungsfähigkeit“ aufrechtzuerhalten, schreibe ich diese zwei Sätze. Ich war mit Rex im Schnee spazieren. Ich habe mich gemeinsam mit ihm über den Winter gefreut. Nur dass er vor Freude den Schnee leckte und sich darin wälzte, während ich mich leider schon zu weit vom Kindesalter entfernt habe, um mich hinter…

7 stycznia 2026 r. Dla utrzymania „sprawczości” piszę te dwa zdania. Byłam na spacerze w śniegu z Reksem. Cieszyłam się razem z nim zimą. Tylko że on lizał z radości śnieg i tarzał się w nim, a ja już niestety za bardzo oddalona jestem od dzieciństwa, żeby rzucić się za nim w puszystą biel. Pewnie…

6. Januar 2026 Seit gestern setze ich mich mit einem neuen Begriff auseinander. Ich möchte das keine Diagnose nennen, die ich mir selbst gestellt habe. Acedia – Mangel an Sorge, eine Form der Gleichgültigkeit. Ein Zustand der Erschöpfung. Ein Gefühl von Leere und Abneigung gegenüber sinnvollen Tätigkeiten. Es passt erstaunlich genau zu dem, was ich nicht…