Kategoria: Allgemein

8. Januar 2026 Die Welt wirkt heute Morgen ruhig. Es ist dunkel. Der Schnee glitzert. Er zeichnet eine scharfe Linie zum im Dunkel versunkenen Umfeld. Auf den Terrassendielen liegt er wie frisch aufgeschlagene Schlagsahne. Keine Vogelspuren, nicht einmal der Abdruck einer Katzenpfote. Als hätten auch die Tiere diese frostige Nacht friedlich und tief geschlafen. Ich öffne…

8 stycznia 2026 r. Świat dziś rano wygląda spokojnie. Jest ciemno. Śnieg błyszczy. Odznacza się ostrą linią od pogrążonego w mroku otoczenia. Na deskach tarasu leży jak warstwa bitej śmietany. Ani śladu ptaka ani odbicia choćby jednej kociej łapy. Jakby zwierzęta spały tej mroźniej nocy spokojniej. Otwieram okno, aby wpuścić trochę świeżego powietrza. Wciągam haust…

7. Januar 2026 Um meine „Handlungsfähigkeit“ aufrechtzuerhalten, schreibe ich diese zwei Sätze. Ich war mit Rex im Schnee spazieren. Ich habe mich gemeinsam mit ihm über den Winter gefreut. Nur dass er vor Freude den Schnee leckte und sich darin wälzte, während ich mich leider schon zu weit vom Kindesalter entfernt habe, um mich hinter…

7 stycznia 2026 r. Dla utrzymania „sprawczości” piszę te dwa zdania. Byłam na spacerze w śniegu z Reksem. Cieszyłam się razem z nim zimą. Tylko że on lizał z radości śnieg i tarzał się w nim, a ja już niestety za bardzo oddalona jestem od dzieciństwa, żeby rzucić się za nim w puszystą biel. Pewnie…

6. Januar 2026 Seit gestern setze ich mich mit einem neuen Begriff auseinander. Ich möchte das keine Diagnose nennen, die ich mir selbst gestellt habe. Acedia – Mangel an Sorge, eine Form der Gleichgültigkeit. Ein Zustand der Erschöpfung. Ein Gefühl von Leere und Abneigung gegenüber sinnvollen Tätigkeiten. Es passt erstaunlich genau zu dem, was ich nicht…

6 stycznia 2026 r. Od wczoraj mierzę się z nowym pojęciem. Nie chcę nazwać tego diagnozą, którą sama sobie postawiłam. Acedia — brak troski, rodzaj obojętności. Stan znużenia. Poczucie pustki i niechęci do sensownych działań. Pasuje dokładnie do tego, co odczuwam już nie od dłuższego, lecz od długiego czasu! Co jest pocieszające, to to, że…

6. Dezember 2025 Gestern ging ich schon um acht Uhr abends schlafen. Die Prüfungsanspannung, die Rückkehr aus Bonn, ein längerer Spaziergang mit dem Hund — und wieder fühlte ich mich erschöpft. Es reicht, dass ich mich mit einem Buch in der Hand auf das Sofa lege, und sofort überkommt mich Müdigkeit. Schade. Ich mag Winterabende.…

6 grudnia 2025 r. Wczoraj poszłam spać już o dwudziestej. Napięcie po egzaminie, powrót z Bonn, dłuższy spacer z psem — i znowu czułam się wyczerpana. Tyle wystarczy, żebym, zalegając z książką w ręce na kanapie, od razu poczuła senność. Szkoda. Lubię zimowe wieczory. Ciemne i długie, ale spędzone w domu, w cieple, dają mi…

4. Dezember 2025.  Ich habe heute nicht viel Zeit, aber ich möchte etwas aufschreiben, damit ich nicht zu lange aus dem Rhythmus falle. Gleich fahre ich nach Bonn zur Prüfung. Bevor ich die Tasche packe, möchte ich noch ein paar Worte in mein Heft schreiben. Ich war mit Rex spazieren. Auf dem Rückweg kam ich…

4 grudnia 2025 r. Nie mam dziś wiele czasu, ale chcę coś napisać, żeby nie wypaść z rytmu na zbyt długo. Zaraz wyjeżdżam do Bonn na egzamin. Zanim spakuję torbę, chcę jeszcze kilka słów wpisać do zeszytu. Byłam z Reksem na spacerze. Wracając, przechodziłam obok przystanku, przy którym już drugi raz spotykam pewnego mężczyznę. Mniej…

03.12.2025 Gestern war ich nicht schwimmen und bin abends nicht wie erschlagen ins Bett gefallen. Ich habe sogar ein bisschen gelernt, mir auf YouTube Tipps angesehen, wie man die Prüfung besteht. Wenigstens das. Das absolute Minimum. Heute Morgen wachte ich um fünf Uhr auf. Noch mit geschlossenen Augen versuchte ich, meinen Traum zurückzuholen. Ich weiß, dass ich…

03.12.2025 Wczoraj nie poszłam pływać i nie padłam wieczorem do łóżka jak zabita. Nawet się trochę pouczyłam, oglądając na YouTubie wskazówki, jak zdać egzamin. Chociaż tyle. Minimum. Dziś rano obudziłam się o piątej. Jeszcze z zamkniętymi oczami próbowałam przypomnieć sobie sen. Wiem, że śniłam długo i intensywnie, jednak nie uchwyciłam dokładnie jego treści. Lubię leżeć przez chwilę w łóżku,…

2. Dezember 2025 Schon wieder eine Schreibpause. Ich bin nicht in der Lage, mir selbst das gegebene Versprechen zu halten, im Rahmen meiner Übungen und der Vorbereitung auf ein Buch jeden Tag wenigstens ein paar Sätze zu Papier zu bringen. Stattdessen stehe ich auf, ziehe meinen Badeanzug an und gehe noch vor der Arbeit schwimmen.…

2 grudnia 2025 r. Znowu przerwa w pisaniu. Nie jestem w stanie dotrzymać danej sobie obietnicy, że w ramach ćwiczeń i przygotowań do napisania książki będę codziennie skreślać choć kilka zdań. Zamiast tego wstaję, wkładam strój na basen idę pływać jeszcze przed pracą. Liczę długości.  Obiecałam też sobie, że nie będę przesadzać z ich ilością, żeby…

28. November 2025 Gestern habe ich meine Gedanken über Unabhängigkeit aufgeschrieben. Über die Freiheit, nach der ich mich so sehne, dass ich sogar dafür meinen Job hinschmeißen und meinen Partner verlassen würde. Heute kam im Traum die Antwort meines Unbewusstes. Ich lächle jetzt, während ich das schreibe, obwohl mir eigentlich gar nicht zum Lachen zumute…