Heute früh wollte ich gleich nach dem Aufwachen meinen Traum aufschreiben. Schnell, bevor er verblasst. Sicher habe ich etwas geträumt – intensiv sogar, glaube ich, doch als ich die Augen öffnete und auf die leicht angelehnte Tür blickte, war alles sofort verschwunden. Die ganze Erinnerung an die Nacht. Ich lag noch ein paar Sekunden still,…

Miałam wstać dziś rano i spisać sen. Szybko, zanim zapomnę. Na pewno coś mi się śniło, nawet chyba dość intensywnie, ale gdy otworzyłam oczy i spojrzałam na lekko uchylone drzwi, od razu wszystko uleciało. Całe wspomnienie nocy. Poleżałam jeszcze kilka sekund i wstałam. Miałam nadzieję, że zanim wyjdę z toalety i dojdę do kuchni, usiądę…

Ich wachte kurz vor 06:30 auf. Ein Traum hat mich geweckt. Ich träumte, dass ich auf dem Boden sitze, etwas zusammenlege, etwas ordne, vielleicht ein Puzzle – ich weiß es nicht genau. Ich schaue wie immer auf mein Handy und die Statistiken meines Blogs. Wie viele Leute meine Texte lesen. Und in diesem Moment fliegen…

Obudziłam się krótko przed 06:30. Obudził mnie sen. Śniłam, że siedzę na podłodze, coś układam, składam, może puzzle – nie wiem dokładnie. Patrzę jak zawsze na komórkę i statystyki na moim blogu. Ile osób czyta moje teksty. I w tym momencie przelatują mi przed oczami zdjęcia mojego rodzeństwa – najdokładniej widzę zdjęcie Tomka. Potem zdjęcie…

Ich tue nicht mehr so,als wäre alles in Ordnung.Ich erkläre mich nicht mehr –nicht vor denen,die behaupteten, sie wären mir nah,aber nie wirklich wissen wollten,wer ich bin. Sie fragten nie,was in mir lebt.Sie sahen nur die Hülle,die in ihr enges Bild von mir passte. Ich gehe –weil ich Stille brauche.Ich brauche keine Worte,die verletzen,verkleidet als…

Nie udaję już, że wszystko jest w porządku.Nie tłumaczę się z siebie przed tymi, którzy uważali się za bliskich, a nigdy nie chcieli mnie naprawdę poznać.  Nie byli ciekawi, co we mnie kołacze – patrzyli jedynie na otoczkę, pasującą do wyobrażenia o mnie. Odchodzę – z potrzeby ciszy.Nie potrzebuję słów, które ranią, udając troskę.Nie szukam…

Ich habe euch gesucht. Lebte in der Illusion von Familie, von Bruderschaft, von schwesterlicher Liebe – als müsste es so sein. Als käme alles aus der Sehnsucht nach Einheit, nach gegenseitigem Händedruck, nach dem Gefühl, gehalten zu werden. Doch in Wahrheit kehrte ich immer wieder zurück an Orte, die mich hätten lieben sollen – und…

Szukałam was. Żyłam iluzją rodzinną Braterstwem Siostrzaną miłością Że niby tak być powinno Że niby wszystko z tęsknoty za jednością Za wzajemnym trzymaniem się za rękę Tak naprawdę wracałam wciąż w miejsca, które miały mnie kochać, a uczyły mnie milczeć, zaciskać usta by nie parsknąć śmiechem albo złością. Sznurowały gardło, dławiły niewypowiedzianym żalem albo słowem…

Lange Zeit konnte ich nicht benennen, was in mir sitzt, was mich auffrisst, was mir den Magen zuschnürt, was in meinem Kopf und Herzen hämmert. Viele Jahre lang habe ich meine Erlebnisse mit den Geschichten anderer verglichen – oft drastischer, scheinbar „eindeutiger“ Traumata. (Das Wort „Trauma“ habe ich selbst lange nicht benutzt. Ich kannte es…

Długo nie potrafiłam nazwać tego, co we mnie siedzi, co mnie trawi, ściska brzuch, kołacze się w głowie i w sercu. Przez wiele lat porównywałam swoje przeżycia do historii innych – często bardziej drastycznych, bardziej „oczywistych” traum. (Słowa „trauma” przez długi czas w ogóle nie używałam. Nie znałam go. Dopiero jako dorosła kobieta, gdy trafiłam…

Ich bin die, die nicht mehr rennt. Die, die schweigt, wenn die Welt schreit – nicht aus Schwäche, sondern aus freier Wahl. Ich bin die, die gelernt hat zu gehen, wenn etwas bleibt, aber nicht mehr gut tut. Die, die verstanden hat, dass Zeit begrenzt ist – man kann sie nicht auf später verschieben, nicht…

Jestem tą, która już nie biegnie. Tą, która milknie, gdy świat krzyczy – nie ze słabości, lecz z wyboru. Jestem tą, która nauczyła się odchodzić, gdy coś zostaje, ale nie służy. Tą, która zrozumiała, że czas jest ograniczony – nie da się go odłożyć na później, ani zgromadzić na zapas. Przez wiele lat byłam dla…

Moje wspomnienia o prababci to jej chustka — zawiązana pod brodą,siwe włosy wystające spod chustki, ale tylko lekko.Nigdy nie dowiedziałam się, jak wyglądały jej włosy naprawdę.Nie wiem też, jaki miała kształt uszu. Spracowane ręce.Czyste, ale poranione śladami pracy.Krótkie, przecięte paznokcie.Jej ręce kojarzę głównie z obieraniem ziemniaków.Obierała całe kotły, kiedy schodziła się rodzina na niedzielne obiady.Obierki…

I am beautiful. I am free. I am me. I love myself.Nucę za głosem w radiu… Jaki takie proste…Mój umysł rozumie,wszystko przerobione,wyczytane w poradnikach,ścieżki w głowie jak wydeptane szlaki.Tylko ciało milczy.Nie śpiewa ze mną.Nie czuje.Stoję przed lustremi patrzę na siebie jak na obcą.Słowa – jak echo zza szyby,jak cudzy język,którego uczę się na pamięć,ale nie…

Czasami chciałabym, żeby moja historia zaczęła się od zera — jak czysta kartka, niezapisana jeszcze drżeniem głosu ani jednym srogim spojrzeniem, które za długo trwało. Wymazać siebie,  aż świat wokół rozpłynie się jak akwarele w wodzie, aż znikną ci, którzy byli tylko cieniem chwili. Zostawić tych, z którymi można by było zbudować wszystko od nowa…