Kategoria: Allgemein

I am beautiful. I am free. I am me. I love myself.Nucę za głosem w radiu… Jaki takie proste…Mój umysł rozumie,wszystko przerobione,wyczytane w poradnikach,ścieżki w głowie jak wydeptane szlaki.Tylko ciało milczy.Nie śpiewa ze mną.Nie czuje.Stoję przed lustremi patrzę na siebie jak na obcą.Słowa – jak echo zza szyby,jak cudzy język,którego uczę się na pamięć,ale nie…

Czasami chciałabym, żeby moja historia zaczęła się od zera — jak czysta kartka, niezapisana jeszcze drżeniem głosu ani jednym srogim spojrzeniem, które za długo trwało. Wymazać siebie,  aż świat wokół rozpłynie się jak akwarele w wodzie, aż znikną ci, którzy byli tylko cieniem chwili. Zostawić tych, z którymi można by było zbudować wszystko od nowa…

Heute früh hatte ich einen Traum. Zum ersten Mal seit langer Zeit träumte ich sehr intensiv. Ein klarer Traum – mit deutlichen Bildern und starken Emotionen. In diesem Traum besuchte ich meinen Großvater. Er war alt, aber lebendig – obwohl er in Wirklichkeit seit 13 Jahren nicht mehr lebt und ich fast 50 bin. Er…

Dziś nad ranem miałam pewien sen. Po raz pierwszy od bardzo dawna śniłam bardzo intensywnie. Wyraźny sen – z dokładnymi obrazami i silnymi emocjami. W tym śnie odwiedziłam mojego dziadka. Był stary, ale żył – mimo że w rzeczywistości nie żyje już od 13 lat, a ja mam prawie 50 lat. Był rozczarowany, że nie…

Andżelka znajduje swoje nazwisko na liście przyjętych do liceum. Do klasy o profilu humanistycznym. Marzenie się spełnia. Ma teraz dwa miesiące wakacji. Dwa miesiące czasu, by przygotować się na nowe życie w internacie, w mieście. Kupić książki do szkoły, parę ciuchów, nowe buty, plecak. Wylicza, spisuje na kartce i czeka na lepszy humor ojca. Tak…

Andżelka weiß nicht, was wichtiger ist: die Aufnahmeprüfungen für das Lyzeum oder vielleicht die Reise in die Stadt. Der Schulwechsel und das Treffen mit anderen Menschen, anderen Jugendlichen. Denn zu den Kindern will Andżelka nicht mehr gehören. Sie denkt heimlich darüber nach. Jugend. Aber dieses Wort würde sie nie in Gegenwart ihres Vaters aussprechen, denn…

Andżelka nie wie, co jest ważniejsze: egzaminy do liceum czy może wyjazd do miasta. Zmiana szkoły i spotkanie innych ludzi, innej młodzieży. Bo do dzieci Andżelka nie chce już należeć. Myśli o tym skrycie. Młodzież. Ale tego słowa nigdy nie wypowie w obecności ojca, bo wyśmiałby jej wysokie aspiracje. Zresztą w domu nie ma znaczenia,…

Poszła do szkoły w M. i przestała być najlepsza. Wzorowa uczennica. Wyszło szydło z worka, że połowa jej sukcesu w małej wiejskiej podstawówce to, po pierwsze, tylko kilku uczniów i kilka uczennic — mała konkurencja, a po drugie — wchodzenie w dupę głośno krzyczącej starej nauczycielce. Złamany kręgosłup łatwo dostosowuje się do całej gamy wrzasków,…

Moja wrażliwa duszo… Moja dziewczynko, moja dziewczyno, moja kobieto… Piszę do Ciebie, bo wiem, że przez całe życie byłaś tam: schowana, niewysłuchana, niedostrzeżona. A ja… ja przez tyle lat odwracałam od Ciebie wzrok. Nienawidziłam Cię, bo byłaś taka, jaka byłaś. Sprawiałam Ci ból – codziennie, tysiąckrotnie. Okrutny. Jakbym była katem, a nie człowiekiem. I to…

Drodzy Rodzice, Piszę ten list, aby wreszcie otwarcie powiedzieć to, co od lat we mnie siedzi. Robię to nie z żalu, nie z nienawiści, ale z potrzeby uwolnienia siebie i swoich emocji. Potrzebuję Was o coś prosić — o zostawienie mnie w spokoju i pozwolenie mi na własne życie. Przez całe dzieciństwo i czas dorastania…

Liebe Eltern, ich schreibe diesen Brief, um endlich offen auszusprechen, was mich seit vielen Jahren belastet. Ich tue dies nicht aus Groll oder Hass, sondern aus dem tiefen Bedürfnis, mich selbst zu befreien – von den alten Wunden und den Gefühlen, die mich lange begleitet haben. Es ist an der Zeit, dass ich meinen eigenen…

In der Vorschule bemerke ich, dass meine Mama überhaupt nicht die Schönste ist. Sie hat eine lange Nase, wie ein Storchenschnabel, genau wie mein Vater es ihr vorwirft. Wenn er betrunken ist, macht er sich genau darüber lustig. Ich beginne, das zu glauben und schiebe diese Worte Agnieszka in den Mund, indem ich der Lehrerin…

W zerówce zauważam, że moja mama wcale nie jest najpiękniejsza. Ma długi nos, jak bociani dziób, dokładnie tak, jak zarzuca jej tata. Kiedy jest pijany, właśnie tak się z niej wyśmiewa. Zaczynam w to wierzyć i wkładam te słowa w usta Agnieszki, skarżąc się pani, że to koleżanka powiedziała tak na moją mamę, chociaż to…

Im Schuppen, auf dem Kohlenhaufen, steht mein altes Dreirad. Rot, mit einem grauen Kunstledersitz. Fast dreieckig, breit, sieht ziemlich bequem aus. Bedeckt mit Staub von Koks und Kohle, ein vergessener Gegenstand meiner liebsten Nachmittagsbeschäftigungen. Ich drehte damit auf dem betonierten Hof und um meinen Opa, das Zentrum meiner Welt.Opa ist meine Sonne, und ich bin…

W komórce, na kupie węgla, leży mój stary trójkołowy rowerek. Czerwony, z szarym siedzonkiem ze skaju. Prawie trójkątnym, szerokim, wyglądającym całkiem wygodnie. Okryty pyłem od koksu i węgla, zapomniany przedmiot moich ulubionych zabaw po południu. Krążyłam na nim po wybetonowanym podwórku i wokół dziadka, centrum mojego świata. Dziadek jest moim słońcem, a ja jego najbliższą…